Resimler tamam mı?
Evet. Araç-gereçler de tamam.
İyi. Ben o zaman defterleri getireyim.
Yeliz, resimleri ve makası, uhuyu getirdi. Yasemin de defterleri çıkardı. Yapacakları projeyi nasıl yaptıklarını yazacaklardı. Ama ilk baş projeyi yapmaya başladılar. Yeliz resimleri kesti. Yasemin resimleri yapıştırdı. Yeliz’in annesi onlara kurabiye, meyve suyu getirdi. Yasemin:
Teşekkür ederim Yerlin teyze.
Afiyet olsun.
Bak Yasemin, eğer kurabiyeyi güzel görmüyorsan tadı güzel değildir diye şey yapma. Çünkü tadı nefistir.
Biraz kurabiye yediler ve meyve sularını içtiler. Yasemin dedi ki:
Radyondan müzik açar mısın? Bana sessiz iş hiç güzel gelmez de.
Ama aklımız karışır.
Doğru ya.
Proje bitince şöyle bir “oh” çektiler ve biraz sokakta oynadıktan sonra Yeliz, Yasemin’i geçirdi:
Yine gel olur mu?
Tabii istersen 100 gün gelirim.
Abartma sende ya. Çok şakacısın.
Hoşça kal.
Sende hoşça kal.
Peki kalırım.
Off!
Tamam tamam. Bir daha dalga geçmeyeceğim.
0 yorum:
Yorum Gönder