- Nermin, Ayşe, Tuğçe, Selin hoş geldiniz.
- Kapı kapı dolaşmaya geliyor musun?
- Gezmeye hazır değilim ki. Baksana halime.
- Hoş geldiniz. Geçin içeri.
Ezgi’nin arkadaşları evine bayramda dolaşmaya gelmişlerdi. Ezgi hazırlanırken annesi onlara şeker dağıttı.
- Bayramda çocuklara şekerler dağıtılır.
- Ezgi nerede kaldı?
- Kendine giysi beğenemedi herhalde.
- Gelir gelir, şimdi gelir.
Meğer Ezgi, hazırlanmıştı ama onlardan saklanıyordu. Arkadaşları, Ezgi’yi aramaya çıktılar. Tam çıkacaklarken Ezgi:
- Bööö! Hehe he he hee.
- Ezgi ne korkutuyorsun yaa.
- Yakalanmasaydınız.
- Çok güzel olmuşun.
- Hıım teşekkür ederim.
- Haydi doğru gezmeye.
Çıktılar. Bir bir mahalleyi gezdiler. Bazı kişiler, çocukların çok olması nedeniyle az verdi. Sonunda bir mahalleyi tamamladılar. Sıra Nermin’in sokağına geldi. Tuğçe:
- Çok yoruldum. Biraz dinlensek ya.
- Şuradaki parkta oturalım.
- Tamam.
Biraz dinlendiler. Sonra Nermin’in sokağında gezmeye başladılar. Ezgi, komşulardan aldığı şeker, çikolataların yarısını eve biriktiriyordu. Ve dedi ki:
- Kim evine şeker çikolata biriktirecek?
- Hiç kimse.
- Bence biriktirin. Çünkü kimimizin evinde şeker olmayabilir.
- Mesela bende yok. Yani bizim evde.Hah sende benim dediğim gibi yap.
0 yorum:
Yorum Gönder